Ta dzisiaj niepozorna miejscowość była miejscem jednego z pierwszych osadnictw tatarskich w ówczesnej Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Jednocześnie była to największa wieś tatarska w ekonomii brzeskiej z meczetem oraz wytyczonym miejscem na mizar. Ta tętniąca życiem osada była również miejscem pielgrzymek Tatarów z pobliskich miejscowości Terespola, Brześcia czy Nowogródka.

Niestety po tamtych czasach i Tatarach ze Studzianki pozostały juz tylko wspomnienia i cmentarz tatarski - mizar położony na obrzeżach wsi. Ostatnia Tatarka Pani Helena z Bohdanowiczów Bandzarewicz zmarła pod koniec 2006 roku, natomiast meczet został spalony w 1915 roku przez wycofujących się Kozaków.

Sam mizar położony na wzniesieniu za wsią z dość dobrze zachowanymi niektórymi nagrobkami robi na każdym ogromne wrażenie. Dlatego gorąco polecam wszystkim odwiedzić to miejsce i poczuć ducha tamtych czasów!